Sucuk geğirtir

1

İtalyanca kursuna gidiyordum ve bayramın hemen öncesinde ilk kuru tamamlamıştım. Kurs ile 3 kurluk anlaşma yapmıştık ve haliyle bayram ertesinde kurstan arayıp “canımız, ciğerimiz, filoloji gurusu Gwen hanım, gelin de 2. kura başlayın.” demelerini bekliyorum ki bu bekleyiş biraz fazla uzun sürdü. Biraz fazla sürmesinden huylanarak kursa gittim ki dersler çoktan başlamış. Çok popüler ve sevilen bir kişilik olmamdan mütevellit bana haber vermeyi unutmuşlar. “Ben nasıl olsa geçen dersleri kolaycacık anlarım.” diyerek gayet gerizekalılık örneği olan bir nevi özgüven göstererek sınıfın kaldığı yerden derslere devam etmeye başladım.
Ders öncesinde kantinde Japon bey geğirdiği esnada farkettim ki gün içerisinde yemiş olduğunuz yemekler için yayılan koku bir menü niteliğini taşımaktadır. Olayın vuku bulduğu esnada ya da en azından biraz sonrasında şunu da idrak etmeliydim ki o gün derse gelen tek kişi ben idim, hoca bir nevi özel ders yapacaktı ve ben de sucuk yemiştim…
Hiroşima’yı yıkan atom bombasının tahrip gücündeydim. Tuttum kendimi. Gözyaşlarım gibi içime akıttım…