18 dakika2

Başlığından bakıldığında Stephen King eli değmiş korku filmi öğesi izlenimi yaratan durum esasında tamamiyle benim kokulara düşkünlüğümle başladı. Her temizlikle kafayı bozmanın ötesine geçerek her akşam evine geldiğin kapısını açmasıyla evinden yayılan o mis kokuların ciğerlerine dolmasıyla mutlu olan her sapık kadın gibi ben de oda parfümlerine hayranlık besliyorum. Zira içlerinde en sevdiğim de zaman ayarlı bomba tadında zamanı geldiğinde etrafa salıverenlerdir ki beni yormadan vakti geldiğinde beni mutlu ederler.
Öte yandan bu zaman ayarlı mis kokulu bombaların ne kadar sinir bozucu şeyler olabileceğini birkaç gecedir salonda uyurken farkettim. Vakt-i zamanında “Yastığa bir karış kala uykuya dalmış olurum.” insanlarınan iken şu sıralar aklımın karmaşasından dolayı biraz uyku güçlüğü çektiğim bir gerçek fakat uykum, 18 dakikaya ayarlanmış otomatik oda spreyiyle senkronize şekilde geldiğinde hiç de hoş olmayabiliyor.
Zira 18 dakikada bir tam uykuya dalacakken “Pııııısssst!” efektiyle beraber sıçrayarak narenciye kokuları içinde uyanmak hiç de hoş olmayabiliyor…